ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Πανοσιολ. Μ. Πρωτοσύγκελλος τοῦ Οικουμενικού Πατριαρχείου Θεόδωρος Μεϊμάρης, γεννηθείς στο Ηράκλειο Κρήτης την 1η Μαρτίου 1979, στις 18 Απριλίου 2003 εκάρη μοναχός, και στις 19 Απριλίου 2003 χειροτονήθηκε διάκονος στην ιστορική ιερά Μονή Παναγίας Αγκαράθου, της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, από τον Σεβ. Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέα. Από τον Αύγουστο του 2005 διακονεί στην Πατριαρχική Αυλή του Οικουμενικού Πατριαρχείου καταρχήν ως Πατριαρχικός Διάκονος και στη συνέχεια ως Διάκονος της Σειράς (2006), ως Τριτεύων (2011) και ως Δευτερεύων (2014).

Την μεν 21η Οκτωβρίου 2017 ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος τον χειροθέτησε Μέγα Αρχιδιάκονο της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, την δε 21η Μαρτίου 2021, Κυριακή της Ορθοδοξίας, τον χειροτόνησε πρεσβύτερο καί τον χειροθέτησε σε Μέγα Πρωτοσύγκελλο της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας.

Συμμετείχε καί συμμετέχει ως μέλος και γραμματεύων μέλος Συνοδικών Επιτροπών του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σε διορθόδοξες και διαχριστιανικές οικουμενικές συναντήσεις καί αποστολές, ενώ διετέλεσε Ορθόδοξος Γραμματέας της Μικτής Επιτροπής για το Θεολογικό Διάλογο της Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Παγκόσμιας Λουθηρανικής Ομοσπονδίας (2006 - 2017) και του Φόρουμ Διαλόγου των Ορθόδοξων Εκκλησιών της Ευρώπης καί του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Επισκοπικών Συνελεύσεων τῆς ΡΚαθολικής Εκκλησίας (2010 - 2017). Είναι εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Συμβούλιο Ομογενειακής Παιδείας στην Κωνσταντινούπολη.

Τυγχάνει πτυχιούχος της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης (1996 - 1999), του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2000 - 2003) και τοῦ Μεταπτυχιακού Προγράμματος (Master of Ecumenical Studies) στο Οικουμενικό Ινστιτούτο του Bossey του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (W.C.C.) σε συνεργασία με την Αυτόνομη Προτεσταντική Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Γενεύης (2004 - 2005). Το 2011 έλαβε το διδακτορικό δίπλωμα από το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ στον κλάδο της Εκκλησιαστικής Ιστορίας.

Ὲχει συγγράψει τις εξής μονογραφίες: 1. Εθνικός προσδιορισμός και αιτούμενα στο Ελλαδικό Κράτος: Τα καθ’ εαυτόν Νικάνδρου Ζαννουβίου και η εποχή του (1828 - 1888), 2. Τhe Holy and Great Council of the Orthodox Church and the Ecumenical Movement, 3. Η εκλογή και η αναγνώρισις του Μελετίου Μεταξάκη ως Πατριάρχου Αλεξανδρείας (1925 - 1927), 4. Η αναδιοργάνωσις του Αλεξανδρινού Θρόνου επί Μελετίου Μεταξάκη (1926 - 1935) και 5. Η αναδιοργάνωσις της Γεροντικής Μητροπόλεως Εφέσου. Το Εφεσιακόν ή Κυδωνιακόν Μητροπολιτικόν Ζήτημα (1905 - 1908), καθώς και άρθρα ιστορικού, διαχριστιανικού και οικουμενικού ενδιαφέροντος σε ελληνόφωνα και ξενόγλωσσα επιστημονικά περιοδικά.

Τον Ιούνιο του 2021 εξελέγη Καθηγητής στήν Πατριαρχική Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης, στο γνωστικό αντικείμενο «Εκκλησιαστική Ιστορία του Νεότερου και Σύγχρονου Ελληνισμού».

Δείτε το βιογραφικό σε μορφή pdf.